Wocxs, een voorheen niet bestaand woord…
In ‘Onzichtbare steden’ van Italo Calvino doet Marco Polo zijn relaas aan de Grote Khan over al de steden waar hij is geweest. Het is echter alsof de steden pas verschijnen naarmate het verhaal vordert: zij ontstaan gelijktijdig met het woord dat hen in een denkbeeldige ruimte en tijdcomplex plaatst. De aldus gecreëerde kaart identificeert zich met het verhaal en het verhaal wordt kaart, het voorwerp openbaart zich als een zuiver geestelijke constructie. Op dezelfde wijze ontwikkelt zich ook het oeuvre van een fictieve wereld WOCXS genaamd.
De eerste vorm ervan was een atlas waarin de omtrek van een segment verwees naar een vreemde plaatsnaam in het register. Op die manier nam de atlas een beperkt aantal lijnen op die, tegen elkaar gelegd, niet eens volstonden om een identificeerbaar land te construeren. Net als de ‘Onzichtbare Steden’ doen de plaatsen zich voor als een discontinuüm in het ruimte en tijdcomplex: ze worden gevormd en vervormd volgens de kronkels van de verbeelding. De catalogus van de plaatsen putte zich uit in zijn oneindigheid in tegenstelling tot iedere poging om het zichtbare eenvoudig te funderen.